شبکه های اجتماعی(اینستا گرام و تگرام) قاتل وبلاگنویسی!!

سالها پیش، وقتیکه وبلاگ نویسی به جامعهی ایران معرفی شد، فارسیزبانان استقبال بسیار گرمی از آن داشتند. فیالواقع فعالیتهای تحت وب ما، از چت رومها به حوزهی جدیدی بنام وبلاگ انتقال پیدا کرد که محوریت آن تولید محتوای ادبی علمی جدید و ناب بود؛ اما متاسفانه این اتفاق در همان سالهای پیش جا ماند و امروزه از کمتر کسی میشنویم که بگوید من دارای وبلاگ میباشم..و و جامعه بسوی مطالب آماده فانتزی پیش میرود و خبری از تولید نوشته های با مضامین ادبی و ...نیست...

همگام با فراغت مردم از کار و غیره، وبلاگ نویسی همپیوسته کمتر و کمتر شد تا جایی که باید وضعیت کنونی و بلاگ نویسان پارسی را به مریض در حال موت تشبیه کنیم. طی چند روز سری به هر وبلاگی که زدم یا تعطیلشده بود، یا آخرین بهروزرسانیشان به چندین ماه و سال قبل برمیگشت. عملا، پویاترین وبلاگها و قویترین وبلاگ نویسان این جامعه، خواه یا نا خواه خود را از وبلاگ نویسی حذف کردهاند.

دلیل اینهمه کملطفی به وبلاگ نویسی فارسی نیز تا حدودی مشخص است؛ با نگاهی عمیق به فعالیتهای روزانهی ملت ایران، اغلب اوقات فراغتشان صرف شبکههای بهاصطلاح اجتماعی مثل تلگرام میشود. شبکههایی که مطلقا و ابدا تولید محتوا چندانی انجام نمیدهند و در این شرایط مطالب سطح پایین و عموما کذب، با ضمیمههای تصویری و نقلقولهای نامتعارف، را به خورد خواننده خود میدهند و جامعه ای که روزگاری دنبال تحقیق و نگاشتن بود تبدیل به جامعه راحت طلب گردیده ک به خود زحمت تحقیق و کنکاش نمیدهد...

با این تفاسیر کسانی که هنوز به وبلاگ نویسی مشغولند برای دل خود مینویسند ...

برخی مثل حقیر ادبی و عاشقانه و برخی علمی و فرهنگی...

وبلاگ کوچک من هم که هفت سال از عمرش میگذرد نیز از این قاعده مثتسنی نیست و هر چه مینگارم برای دل تنهام..

و چراغ این وبلاگ زمانی خاموش میشود که عمر من نیز رو به خاموشی رود ..