
يه روز يكى جلوى من به همسرش كه بچه رو تنها گذاشته بود براى لحظه ايي گفت ؛ " بچه رو رها كردى به امان خدا ؟ " و اين جمله طعنه به تنها موندن و بى پناهى بچه بود ....
پی نوشت:
به خودم گفتم چقد راه و اشتباه رفتيم كه رها بودن در امان خدا ديگه قلب و قرص نميكنه ...

برچسب:
نویسنده: یونا اسدیان