داغ بیراهه

نمیدونم باید چی بنویسم فقط میتونم بگم اگه کسی این وبلاگ متروکه رو میخونه برام دعا کنهمدت ک نبودم درگیر بیمارستان بودم هنوزم هستم حدود 22روز تا بلاخره به واسطه کسی عمل شدم تونستم کمی به حال بیام بتونم بنویسم ساعت 4صبح دارم با گریه می نویسم امان از تنهایی وقتیایی ک یه چیزی به یادم میاد قلبمو میکوبه ...

همیشه مهربان خواهم ماند حتی اگر کسی قدر مهربانیم را نداند....