ناراحتی

من هیچ حالی ندارم. نه خوشحالم. نه غمگینم. نه خسته ام. نه سرحالم. معمولی ام. معمولی ام. معمولی ام. شکایتی ندارم. رضایتی ندارم. افعالم از پنچ شش تا فعل اصلی تجاوز نمیکند. کار کردن، طراحی کردن، خوابیدن، خوردن، نوشتن، خواندن و یا عکاسی کردن...

هیچ نمی دانم چه حالی دارم. سوراخ های دماغم را گشاد کرده ام و دارم سپری می کنم این روزها را...هی می خواهم به روی خودم نیاورم که دارم سپری می کنم اما این کار من فقط سپری کردن است...می دانم این وضعیت اشتباهی ست که نباید تویش بمانم اما مانده ام.